Łuszczyca - terapia światłem
Terapia światłem
Naturalne, słoneczne światło ultrafioletowe i kontrolowane naświetlanie sztucznym światłem ultrafioletowym są stosowane w leczeniu łuszczycy. Warzne aby terapia światłem odbywała się pod nadzorem lekarza, ponieważ spędzanie zbyt długiego czasu na słońcu lub w solarium może spowodować uszkodzenie skóry co znacznie zwiększa ryzyko raka skóry.
Światło słoneczne
Światło słoneczne składa sięz pasm o różnych długościach fali promieniowania ultrafioletowego (UV). Wchłanianie promieniowania UV przez skórę hamuje procesy chorobowe. Codzienne krótkie ekspozycje na światło słoneczne zmniejszają nasilenie łuszczycy u wielu osób. Dlatego w leczeniu początkowy łuszczycy zaleca się kąpiele słoneczne. Promieniowanie UV pochodzące ze sztucznego źródła może być stosowane w leczeniu łagodnej i umiarkowanej łuszczycy.
Promieniowanie ultrafioletowe B (UVB)
Niektórzy lekarze stosują terapię promieniami UVB (zwanymi szerokopasmowymi). Naświetlanie UVB może być stosowane przy małych zmianach łuszczycowych oraz w przypadku zmian które są odporne na leczenie miejscowe. Ten rodzaj fototerapii jest zwykle aplikowany w gabinecie przy użyciu panelu świetlnego. Niektórzy pacjenci korzystają z urządzenia generującego promienie UVB w domu pod kierunkiem lekarza.
Nowszy typ promieniowania UVB, zwany wąskopasmowe UVB, emituje część pasma światła ultrafioletowego widma, które jest najbardziej pomocne przy leczeniu łuszczycy. Leczenie UVB wąskopasmowe jest lepsze od szerokopasmowego UVB, ale za to jest mniej skuteczne niż leczenie PUVA (patrz następny punkt). W początkowej fazie pacjęci mogą wymagać kilku zabiegów oddzielonych krótkimi odstępami czasu w celu poprawy stanu ich skóry. Gdy skóra wykaże poprawę wystarczy stosować naświetlania podtrzymujące np. jeden raz w tygodniu. Jednak leczenie wąskopasmowe nie jest pozbawione ryzyka. Może ono powodować poważniejsze i trwalsze oparzenia niż w przypadku leczenia szerokopasmowego.
Psoralen oraz ultrafioletowa fototerapia PUVA
Zabieg ten łączy przyjmowanie miejscowe lub doustne leku o nazwie psoralen wraz z naświetlaniem promieniami ultrafioletowymi (UV). Fale UVA są o wiekszej długości niż UVB przez co wnikają głebiej w skórę. Psoralen sprawia, że skóra jest bardziej wrażliwa na światło. Terapia PUVA jest wykorzystywana w przypadkach gdy ponad 10% skóry jest dotkniętych łuszczycą lub gdy choroba uniemożliwia wykonywanie pracy (np. gdy nauczyciel ma łuszczycę na twarzy lub sprzedawca ma łuszczycę na rękach). Ta metoda leczenia posiada skutki uboczne takie jak nudności, bóle głowy, zmęczenie, pieczenie i swędzenie. Należy również uważać aby unikać słońca po spożyciu psoralenu ponieważ można doznać poważnych oparzeń słonecznych. Również oczy powinny być chronione przez 1 do 2 dni po zabiegu przez okulary pochłaniające promienie UVA. Długotrwałe leczenie zwiększa ryzyko zachorowania na raka skóry. Jednoczesne stosowanie leków, które hamują układ odpornościowy (cyklosporyna) ma niekorzystne działanie i zwiększa ryzyko wystąpienie raka.
Terapia światłem w połączeniu z innymi terapiami
Badania wykazały, że połączenie leczenia światłem ultrafioletowym i retinoidami, jak acitretin, przyczynia się do skuteczności promieniowania UV na łuszczycę. Z tego powodu, jeżeli pacjenci nie reagują na leczenie światłem, retinoidy mogą być dołączane do leczenia. Schemat Ingram to połączenie kapieli w smole węglowej, fototerapii UVB oraz cignoliny (kwasu salicylowego). Natomiast leczenie Goeckermana łączy w sobie maść smoły węglowej z fototerapią UVB. Ponadto PUVA mogą być łączone z niektórymi lekami doustnymi (np. retinoidami) w celu zwiększenia skuteczności leczenie.